Dla większości gości Caravia Beach Hotel & Bungalows to oaza spokoju i relaksu, gdzie można rozkoszować się słońcem, kąpiąc się w wodach wyróżnionych Błękitną Flagą.

Jednak większość z was zapewne nie wie, że jeszcze nie tak dawno temu plaża Marmari była zupełnie innym miejscem, ponieważ stała się areną jednej z wielu krwawych bitew, które miały miejsce podczas II wojny światowej, co sprawia, że ta obecnie idylliczna plaża stanowi niewielki fragment historii wojennej.

Pod koniec II wojny światowej, w 1943 roku, po kapitulacji Włoch, które w tym czasie okupowały wyspy, naziści ponownie zajęli Kos.

3 października o godz. 04:30 rozpoczęła się inwazja na Kos pod kryptonimem „Wolfpack Eisbär” (Niedźwiedź polarny). Około południa na lądzie znalazło się już 1200 Niemców, dobrze uzbrojonych w lekką artylerię i samochody pancerne, gotowych do działania. Bomby nurkujące z samolotów Junker 87 utrudniały obronę, a po południu Antimachia została zdobyta. Główny niemiecki konwój, który został zaatakowany z powietrza, składał się szacunkowo z siedmiu transportowców, siedmiu łodzi desantowych, trzech niszczycieli oraz licznych caiques (łodzi rybackich) i innych małych jednostek. Główne lądowania miały miejsce w Marmari i Tingachi (w północno-środkowej części wyspy) oraz w zatoce Camare (na południowym zachodzie), a lądowania pomocnicze w Forbici i Capo Foco (na północno-wschodnim i południowo-wschodnim krańcu wyspy).

W szczególności niemiecka łódź desantowa F-131 o nazwie „Cavalla”, która 10 marca 1943 r. brała udział w nazistowskiej operacji przeciwko Włochom i siłom brytyjskim na wybrzeżu Karawii, a 20 października 1943 r. została storpedowana.

Wrak łodzi desantowej F131 o długości 47 metrów nadal znajduje się w morzu u wybrzeży Marmaris.

Po ponad pięćdziesięciu latach można już z całą pewnością stwierdzić, że są to wrogowie z przeszłości

Dzisiejsi partnerzy w ramach sojuszu UE i NATO pozwalają nam wszystkim cieszyć się pięknem i owocami pokoju z przeszłości na białej, piaszczystej plaży Marmari oraz chronić to wszystko

Więcej szczegółowych informacji na temat obsługi programu Eisbär można znaleźć w poniższych źródłach.

Źródła

– dr Peter Schenk „Walka o Morze Egejskie”

– Gröner, „Niemieckie okręty wojenne 1815–1945”, tom 7

– KTB (patrz Dziennik wojenny = Dziennik wojenny) z 15. L.-Fl.

– Archiwum grupy roboczej „Dunaj – Morze Czarne”

– KTB z 12. Flotylli Ochrony Wybrzeża

– Tajny rozkaz operacyjny nr 6 dla stacji nadbałtyckiej z dnia 22 stycznia 1942 r.

– Dodatek KG z dnia 23 lipca 1942 r.

– KTB Marinegroupcommando Süd

– Biuro Prokuratora Generalnego regionu Attyki

– Wikipedia